Onder de bomen van het plein

Een greep uit de herinneringen van een Amsterdams musicus.

Met illustraties van Jo Spier.

Max Tak werd als jongen door Mengelberg aangenomen als violist van het Concertgebouworkest. De jaren onder Mengelberg, de unieke carrière in de wereld van de bioscoop, het cabaret en de radio hebben hem met vrijwel alle grote figuren van de wereld van de muziek - zowel van het concertpodium als van de lichte muziek - in aanraking gebracht. Zijn herinneringen brengen in een bonte verscheidenheid levendige beelden van mensen als Mengelberg, Zimmermann, Mahler, Debussy, Yvette Guilbert, Evert Cornelis, maar ook Cor Ruys, Louis Davids, Pierre Palla, Pisuisse, Buziau en niet te vergeten de schepper van het Tuschinkski theater, Abraham Tuschinski. Boven de schildering van het muziekleven uit een nabij verleden komt een beeld te voorschijn van de man die ons deze herinneringen vertelt: een man met een groot gevoel voor humor, een warme menselijkheid, een scherpe opmerkingsgave en een veelzijdige belangstelling.