Love, Klink

Richard Klinkhamer haalde in 1991 de krantenkoppen toen zijn vrouw Hannie verdween, wat leidde tot een politieonderzoek waarin hij de hoofdverdachte was. Hij haalde opnieuw de krantenkoppen toen hij een gruwelijk boek schreef, ‘Woensdag Gehakdag’, waarin hij verschillende scenario’s beschreef om de verdwijning van zijn vrouw te verklaren. En nogmaals, tien jaar na Hannies dood, toen haar skelet in zijn tuin werd gevonden en Klinkhamer eindelijk de moord op haar bekende.

Fotografe Laura Cnossen ontmoette Klinkhamer in 2014, tien jaar nadat hij vanwege goed gedrag uit de gevangenis was vrijgelaten. In de anderhalf jaar die volgden, werd ze een regelmatige bezoeker van zijn kleine flat in de Jordaan in Amsterdam.

Klinkhamer genoot van Cnossens aandacht. Haar jeugd en vage gelijkenis met de vrouw die hij had vermoord, maakten haar een perfecte tegenhanger voor de chagrijnige, wellustige en soms sinistere ‘oude schoft’ die hij met wisselend enthousiasme speelde. De relatie die tussen hen ontstond, stelde haar in staat verder te kijken dan de brute gebeurtenis die hem had bepaald en te verkennen wat daarna kwam: een leven van routine, van drinken en schrijven, van reflectie op het verleden en de milde vernedering van kleine vriendelijkheden die buren en kennissen hem betoonden.

‘Love, Klink’ documenteert die relatie en dat leven aan de hand van Cnossens foto’s van Klinkhamer, Klinkhamers foto’s van Cnossen, fragmenten uit zijn dagboeken en de briefwisseling tussen hen.

Het resultaat is een gevoelig maar onsentimenteel portret van de ouderdom, een moment waarop het verleden is verkalkt tot een verhaal dat draait om één enkele daad van geweld, het heden in tijd en ruimte is gekrompen en de toekomst een snel naderende leegte is. Het is ook een portret van een relatie waarin aan beide kanten veel wordt gegeven en veel wordt ontvangen, maar waarin geen van beiden de diepere gedachten en drijfveren van de ander echt kan doorgronden.